W okresie 20-lecia międzywojennego w Lubaczowie działał klub piłkarski "Strzelec" i Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół". Dokładnej daty powstania S.K.S. Strzelec nie da się ustalić. Z istniejących fotografii można stwierdzić, że w piłkę nożną grano już na początku lat 20-tych. Pierwszym prezesem klubu był Franciszek Mazurkiewicz, ówczesny burmistrz miasta. Następnie z początkiem lat 30-tych klubem kierował kpt. Władysław Bochenek, a jego zastępcą był kpt. Zygmunt Loster. Skład drużyny piłkarskiej w roku 1928 stanowili: Jan Wróblewski (bramka), Zygmunt Kornaga, Jan Puk, Edmund Argasiński, Andrzej Wiszniewski, Jan Świstowicz, "Niemek" Świstowicz, Wacław Przybylski, Edward Białozorski, Aleksander Białozorski, Kazimierz Weynert, Jan Iwaszko, Jan Lipar i kilku zawodników wojskowych o nieznanych dotąd nazwiskach. Zawodnicy początku lat 30-tych to: Feliks Złonkiewicz (bramka), Andrzej Weynert, Jan Białozorski, Ludwik Burek, Józef Górecki, "Nalek" Białozorski, "Bebik" Krikiel, Wacław Przybylski, Stefan Koziej, Stefan Lubasiewicz, Edward Wiśniowski, Antoni Wiśniewski, Mieczysław Michalski, Stefan Świstowicz, Władysław Cisowski, Alojzy Kornaga, Jan Załęski, Stanisław Terzarski oraz zawodnicy wojskowi. Zawodnikami lat 1935-36 byli: Michał Dubik (bramka), Jan Lubasiewicz, Mieczysław Meder, Wilhelm Meder, Tadeusz Jarosz, Tadeusz Nowak, Jan Żuk, Leszek Meder, Stanisław Meder, Bolesław Bomba, Stanisław Winiarz. W 1936 roku piłkarze SKS Strzelec uczestniczą w zawodach piłkarskich o Puchar Podokręgu Zachodniego Lwowskiego Związku Okręgowego Piłki Nożnej. W tym też roku występują w rozgrywkach w III grupie klasy "C". W sierpniu 1937 roku na skutek powiększenia ilości drużyn w poszczególnych klasach, SKS Strzelec został przesunięty do klasy "B". Zawodnicy lat 1937-39 to: Leszek Meder, Bolesław Meder, Tadeusz Ryba, Stanisław Dudek, Bronisław Przybylski, Bolesław Osiewicz, Jan Bazylewicz, Jan Zathey, Tadeusz Zathey, Filip Meder, Edward Mach, Szczepan Wiśniewski, Władysław Górecki, Józef Reyzynger, Adam Reyzynger. Znaczna część tych zawodników była po wojnie założycielami klubu Pogoń. W latach przed wybuchem wojny obok sekcji piłki nożnej istniała sekcja bokserska, sekcja lekkoatletyczna, których trenerem był Stefan Obroślak i sekcja szermierki prowadzona przez sierż. Sohajko. W okresie wojny działalność sportowa w Lubaczowie zamarła, choć sporadycznie organizowano towarzyskie mecze m.in. z Jarosławiem. Tradycje piłkarskie SKS Strzelec kontynuowały od 1945 roku kluby sportowe Pogoń i Gwardia. W 1950 roku powstał ZKS Włókniarz, a w 1954 roku ZS Budowlani. ZS Gwardia powstało w 1945 roku. Piłkarze występowali w klasie "A" podokręgu przemyskiego do 1950 roku. W tym okresie czołowymi zawodnikami byli Roman Mazurkiewicz i Stanisław Winiarz. W sierpniu 1950 roku po zlikwidowaniu podokręgu przemyskiego Gwardia znalazła się w klasie "A" rzeszowskiej. W tym też sezonie zespół spadł do klasy "B". Klub istniał prawdopodobnie do roku 1956. ZKS Włókniarz powstał jesienią 1950 roku przy Państwowej Roszarni Lnu i Konopi. Drużynę trenował Henryk Diduch, obecnie sędzia międzynarodowy. Piłkarze występowali w klasie powiatowej. W barwach Włókniarza grali w różnych okresach: Stanisław Wawrzoszek (kapitan), Franciszek Mamczura, Andrzej Łełyk, Marian Śliwa, Zdzisław Daraż, Jerzy Salik, Tadeusz Kwaśnicki, Florian Osiewicz, Feliks Meder, Stefan Kowaliszyn, Zbigniew Has, Michał Wróblewski, Wojciech Okrojek, Zbigniew Ogniewski, Adam Wiśniewski, Karol Kornaga, Edward Majcher, Jerzy Krupa, Zenon Has, Jan Strumidło, Bronisław Przybylski, Zygmunt Górecki, Franciszek Kropiowski, Ryszard Meder, Jan Gajewski, Adam Wolańczyk, Tadeusz Jurkiewicz. ZKS Włókniarz istniał do 1957 roku. ZS Budowlani prowadziło działalność sportową w latach 1954-58 przy Budowlanym Przedsiębiorstwie Powiatowym w Lubaczowie. Był to klub jednosekcyjny, którego drużyna piłkarska występowała w klasie "C", później "B". Piłkarzy trenował Alojzy Kornaga, kierownikiem drużyny był Bogusław Mileńczuk. W drużynie występowali: Bronisław Przybylski (kapitan), Mikołaj Kobiałka, Piotr Ceniuch, Mieczysław Kwiecień, Władysław Stelmach, Zbigniew Kropiowski, Eugeniusz Maślanka, Zbigniew Żehaluk, Ryszard Kruk, Stanisław Pupek, Bolesław Gazdoń, Marian Kościeliński.

Pogoń Lubaczów

Klub Sportowy Pogoń zastał założony na wiosnę 1945 roku. Pracą klubu kierowali Adam Dawidowicz (prezes), Wincenty Horoszczak i Władysław Gustaw (wiceprezesi). W skład sekcji piłkarskiej wchodzili m.in. Stanisław Dudek (bramka), Julian Broź, Władysław Górecki, Roman Iwaszko, Alojzy Kornaga, Zenon Klimkiewicz, Stanisław Kulpa, Roman Mazurkiewicz, Bolesław Osiewicz, Julian Picur, Tadeusz Ryba, Stanisław Winiarz, Szczepan Wiśniewski, Jan Zathey. Pierwszy mecz rozegano 1 maja 1945 roku z zespołem Armii Czerwonej stacjonującej w Lubaczowie. W 1947 roku do zespołu przybyli m.in. Zbigniew Knara (obrona), Tadeusz Rudnik (bramka) i Bronisław Przybylski (pomoc). W latach 1945-50 drużyna występowała w klasie "B" grupy II podokręgu przemyskiego. Mecze rozgrywano na boisku przy ul. Sportowej. Boisko dla Pogoni przyznane zostało postanowieniem Miejskiej Rady Narodowej w dniu 17 listopada 1948 roku. W tym okresie konstytuuje się nowy zarząd klubu w składzie: Michał Pióro (prezes), Włodzimierz Żdan, Ludwik Tabaczek, Eugeniusz Miśków, Alojzy Kornaga. Trudności finansowe zmusiły działaczy do przystąpienia do Zrzeszenia Sportowego Spójnia. W latach 1951-53 piłkarze Spójni walczyli o wejście do klasy wojewódzkiej. Występowali wówczas w zespole: Szczepan Antonik, Stanisław Buczek, Władysław Dryblak, Stanisław Chwasta, Zdzisław Daraż, Julian Kiczuła, Zbigniew Klimek, Tadeusz Kwaśnicki, Florian Osiewicz, Szczepan Sochań. Drużyna Spójni prezentowała wysokie umiejętności piłkarskie. W 1954 roku klub przyjmuje nazwę Sparta i pod tą nazwą występuje w klasie I grupy III przemyskiej. W jesieni 1955 roku uzyskuje awans do klasy "A", ale z końcem sezonu spada do klasy "B". Rok 1957 przynosi zmiany organizacyjne klubu. Otrzymuje on statut, nową nazwę i godło. Odtąd klub występuje jako Lubaczowski Klub Sportowy Pogoń, jego siedziba mieści się w Miejskiej Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu, a godłem jest napis LKS Pogoń na czerwono-niebieskim tle. Prezesem klubu zostaje Stefan Ekert, wiceprezesami Karol Strycharz i Bolesław Szabatowski, sekretarzem Jan Kulpa, skarbnikiem Franciszek Dukacz. Drużyna zakwalifikowana zostaje do klasy "A" grupy II przemyskiej. W tym samym sezonie zespół wraca do klasy "B", w której występuje do 1962 roku. W 1960 roku powstaje zarząd w składzie: Tadeusz Wlezień - prezes, Stanisław Kornaga i Leon Ratymirski - wiceprezesi, Feliks Cieszento - sekretarz oraz Adam Dawidowicz, Edmund Gilarski, Kazimierz Kosior, Ludwik Michalski, Michał Pióro, Adam Bilik, Antoni Marcinek. W sezonie 1961/62 Pogoń zdobywa mistrzostwo klasy "B" i od jesieni występuje w klasie "A". Do rozgrywek zgłoszono także drużyny juniorów i trampkarzy. Znowu pobyt w klasie "A" trwa tylko jeden sezon. W klasie "B" drużyna gra do do 1966 roku. W 1963 roku prezesem Pogoni zostaje Marian Brzuchacz, wiceprezesami: Józef Plucha i Marian Miśków. W 1966 roku funkcję prezesa powierzono Zbigniewowi Knarze, wiceprezesami zostali: Józef Plucha i Jan Wiśniewski, sekretarzem Karol Szypulski. Od początku lat 60-tych występowali w zespole m.in. Marian Mamczura, Marian Kościeliński, Jan Antosz, Zbigniew Wicijowski, Zenon Sochań, Karol Sochań, Tadeusz Mantycki, Edward Gotkowski, Ginter Koszera, Tadeusz Iwanicki, Zbigniew Ogniewski, Michał "Miszel" Józwa, Zbigniew Obroślak, Ignacy Szczygieł, Zygmunt Sabal. W 1974 roku prezesem klubu zostaje Franciszek Kurek. W drużynie występuje już nowa generacja piłkarzy: Marian Bieńkiewicz, Ryszard i Tadeusz Bierczyńscy, Mieczysław Margraf, Stanisław Puka, Antoni Dorota, Zbigniew Michalik, Jerzy Polak, Wiesław Osuch, Jan Kobiałka, Zbigniew Polczak, Stanisław Broź, Józef Duda, Henryk Cybulak, Janusz Niedźwiecki, Stanisław Knap, Wiesław Gilarski, Władysław Pytel, Jacek Krzyszkowski, Józef Pilip. W 1978 roku Pogoń po słabej grze opuszcza klasę okręgową. W klubie zachodzą zmiany personalne. Prezesem zostaje Szczepan Sochań, kierownikiem drużyny Stanisław Ważny, trenerem seniorów - Ginter Koszera, trenerem juniorów - Stanisław Broź. W sezonie 1979/80 drużyna zdobywa mistrzostwo klasy wojewódzkiej w imponującym stylu, bramkarz Józef Pilip nie stracił bramki przez 880 minut gry, a Pogoń doznała tylko dwóch porażek. Rok 1981 to udane występy w klasie okręgowej oraz sukcesy w rozgrywkach pucharowych. Zespół jest bardzo bramkostrzelny, a Jacek Krzyszkowski jest w latach 1980-84 królem strzelców przemyskiej klasy wojewódzkiej. Od początku lat 80-tych drużynę trenują kolejno: Jan Cieplicki, Stanisław Knap, a od 1983 roku Marian Bieńkiewicz i Stanisław Broź. W drużynie występują najczęściej: Waldemar Górecki, Wiesław Osuch, Stanisław Knap, Marian Antonik, Czesław Antonik, Stanisław Antonik, Zbigniew Michalik, Jacek Krzyszkowski, Janusz Niedźwiecki, Józef Duda, Jan Kobiałka, Władysław Pytel, Antoni Szczybyło, Marian Szczygieł, Leszek Mindziak, okresowo występuje ks. Stanisław Kolano. Klub wydaje licznych wychowanków, z których najbardziej utalentowanymi są: Marek Amarowicz, Leszek Szczybyło, Jerzy Nepelski, Marian Żańczak. W sezonie 1985/86 władze PZPN utworzyły nową klasę rozgrywkową, tzw. "Klasę międzyokręgową przemysko-krośnieńską", do której została zakwalifikowana m.in. Pogoń. Pogoń radziła sobie bardzo dobrze i zajmując na finiszu czwarte miejsce, otarła się o awans do III ligi. W kolejnych sezonach było już różnie: 1986/87 - czwarte miejsce, 1987/88 - ósme, 1988/89 - dwunaste. Sezon 1989/90 Pogoń rozpoczęła w klasie okręgowej - niższej klasie wojewódzkiej. Zajmowała w niej kolejno: 1989/90 - trzecie miejsce, 1990/91 - piąte, 1991/92 - drugie, 1992/93 - drugie (91 strzelonych goli!), 1993/94 - trzecie. Do sezonu 1994/95 Pogoń przystąpiła bardzo skoncentrowana, bo zbliżał się jubileusz 50-lecia klubu. Po znakomitej rundzie jesiennej i niezłej wiosennej, klub wywalczył awans do IV ligi. W sezonie 1985/86 Pogoń trenowali: Marian Bieńkiewicz i Stanisław Broź, ale już od jesieni Wiesław Osuch, a następnie Stanisław Puka. Jesienią 1987 trenerem ponownie został M.Bieńkiewicz. W klubie pracowali wtedy również: Janusz Niedźwiecki - trener juniorów, Leszek Gorczyca i Franciszek Rutkowski - trenerzy koszykówki dziewcząt, Maria Sitarz i Marian Meder - trenerzy szermierki. Wiosną 1998 trenerem piłkarzy został Stanisław Knap, po kilku miesiącach zmienił go Stanisław Dutkiewicz. Od jesieni 1989 ponownie Pogoń trenował M.Bieńkiewicz. Od wiosny 1991 klub pozostał bez trenera. Na walnym zgromadzeniu w dniu 17 VIII 1991 r. zmieniono statut i władze klubu. Powstał Miejski Klub Sportowy "Pogoń", zmieniono barwy na biało-czerwone. Prezesem klubu został Jacek Mroczka, wiceprezesami - Julian Jabłoński, Karol Szypulski, Marian Bieńkiewicz i Stanisław Szczygieł. Pozostali członkowie zarządu to: ks. Józef Dudek, Czesław Hass, Stanisław Hrynek, Jan Gondek, Stanisław Misztal, Waldemar Pisarz i Szczepan Szczygielski. Wiosną w szeregach Pogoni pojawił się trzeci z kolei ksiądz - piłkarz (po Tadeuszu Rudniku i Stanisławie Kolano) Andrzej Stopyra. Trenerem seniorów był M.Bieńkiewicz, juniorów - Jerzy Nepelski. Od jesieni 1993 obowiązki trenera przejął S.Knap, a po nim Jacek Krzyszkowski. Kolejna zmiana składu Zarządu nastąpiła w jubileuszowym roku 1995. Nowym prezesem klubu został Zbigniew Załuski, wiceprezesem Witold Kopa, sekretarzem Janusz Szaj, skarbnikiem Karol Szypulski. Niestety na stanowiskach trenerów dalej następowały szybkie zmiany. Od jesieni 1995 M.Bieńkiewicz, po nim J.Nepelski, następnie Adam Dobrowolski. Dalsza część w przygotowaniu...

Sokół Lubaczów

Pod koniec XIX wieku Galicja, na terenie której leżał powiat cieszanowski, otrzymała autonomię. Dało to Polakom możliwość swobodnego rozwoju w różnych dziedzinach życia, jak oświata, wychowanie, ochrona zdrowia i inne. Powstało szereg instytucji społecznych i kulturalnych. Zrodziła się wówczas idea tworzenia stowarzyszeń narodowo-gimnastycznych. We Lwowie w 1866 roku powstało kółko "Miłośników Gimnastyki", w 1867 roku przekształcone w "Towarzystwo Gimnastyczne we Lwowie", a w roku 1869 w Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" we Lwowie. Nawiązano tu do wzorów czeskich, gdzie istniały już wcześniej takie związki. Sokolstwo było organizacją powszechną, która za zadania przyjęła pielęgnowanie zdrowia fizycznego, krzewienie ducha narodowego i przestrzeganie zasad etyki chrześcijańskiej. W okresie przed I wojną światową powstało kilkadziesiąt okręgów i kilkaset gniazd zrzeszających kilkadziesiąt tysięcy członków, a w okresie między I a II wojną światową w Związku Towarzystw Gimnastycznych "Sokół" działało około tysiąca gniazd sokolich w okręgach zgrupowanych w sześciu dzielnicach. 24 czerwca 1899 roku grupa zwolenników idei sokolej zawiązała w Cieszanowie Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" liczące 20 członków. Po 3 Zlocie w roku 1903 przyjęto do związku polskich gimnastycznych towarzystw sokolich również Towarzystwo w Lubaczowie. Na początku 1904 roku liczba członków organizacji lubaczowskiej doszła do 60, a w roku 1907 do 110. W roku 1892 zatwierdzono statut Sokoła ukraińskiego. W dniu 30 listopada 1910 roku odbył się w Cieszanowie zjazd zjednoczeniowy przedstawicieli organizacji sokolich i powstałego wcześniej na terenie powiatu towarzystwa gimnastycznego "Sicz". W dniu 15 stycznia 1912 roku wpłynęło do Sokiła we Lwowie podanie o zarejestrowanie Towarzystwa "Sicz" w Cieszanowie Pożarniczej Filii Lwowskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokił". Również staorstwo powiatowe w Cieszanowie zarejestrowało Towarzystwo 4 sierpnia 1912 roku. Podanie Towarzystwa "Sicz" w Lubaczowie Pożarniczej Filii Lwowskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokił" zatwierdzono 2 kwietnia 1914 roku. Celem Towarzystwa było pielęgnowanie gimnastyki ogólnej, a przede wszystkim ćwiczeń przygotowujących członków do zorganizowania ratowania życia ludzkiego i mienia materialnego podczas pożaru, jak również w czasie nieszczęść żywiołowych. W 1911 roku Związek Sokolstwa polskiego powołał do życia skauting, w Lubaczowie już w roku 1912 powstała drużyna skautowa. Po wybuchu I wojny światowej część lubaczowskich sokołów wstąpiła do Legionu Wschodniego, W roku 1918 sokoły były współorganizatorami podjęcia walki wyzwoleńczej na terenach ziemi lubaczowskiej. Organizowano obchody rocznic narodowych, pokazy publicznych ćwiczeń, dawano amatorskie przedstawienia kulturalne, organizowano zabawy i festyny. Przede wszystkich jednak członkowie Towarzystwa dbali o tężyznę fizyczną, o rozwój intelektualny, prowadzono także zajęcia dla młodzieży i ćwiczenia z musztry. Wybuch II wojny spowodował likwidację działalności Sokoła w Lubaczowie, a po wojnie cały dorobek ideowy i materailny tej organizacji został zaprzepaszczony. Z okresu powojennego zachował się protokół zdawczo-odbiorczy, datowany 10 września 1948 roku, w którym czytamy, że bydynek przy ul. Mickiewicza 32 wraz z parcelą o powierzchni 2,5 ha został przekazany pod tymczasowy dozór przedstawiciela Powiatowej Komendy Służby Polsce i Wychowania Fizycznego por. Grzegorzowi Rynko. Z protokołu wynika, że było 9 pokoi, wszystkie w stanie kompletnego zniszczenia: brak zamków, instalacji elektrycznej, wybite szyby, zdewastowane schody. Podejmowano próby odrodzenia Sokoła z inicjatywy prezesa Jana Kosteckiego, ale Urząd Wojewódzki decyzją z dnia 10 marca 1949 roku zarządził ostateczną likwidację Towarzystwa z przyczyn politycznych. Po blisko pięćdziesięcioletniej nieobecności Sokół ponownie wzbił się do lotu. W końcu 1991 roku odbyło się zebranie organizacyjne, na którym postanowiono reaktywować Towarzystwo Gimnastyczne Sokół w Lubaczowie. W skład grupy inicjatywnej weszli: Józef Duda, Emil Muliński, Jan Michalczyszyn, Krzysztof Szczepański, Witold Kopa, Jan Cieplicki i ks. Józef Dudek. W dniu 5 maja 1992 roku powstał klub sportowy Sokół, który zajął się głównie szkoleniem piłkarskiej młodzieży. Skład drużyny juniorów z tamtego okresu przedstawiał się następująco: Marek Błajda, Mariusz Saramaga, Mirosław Sopel, Jacek Antosz, Robert Żurawel, Andrzej Szydło, Tomasz Hakało, Maciej Szałański, Janusz Motyl, Rafał Ciechanowski, Wiesław Zychowicz, Krzysztof Hałucha, Mieszko Sobczak, Zdzisław Czernysz, Rafał Romanów, Grzegorz Pieczko. Obecnie w klubie prowadzi się sekcje: piłki nożnej (seniorzy, juniorzy młodsi i starsi, trampkarze młodsi i starsi, orliki młodsze i starsze), tenisa stołowego i klub modelarski. Seniorzy Sokoła grają obecnie ze zmiennym szczęściem w V lidze. Drużyna oparta jest na własnych wychowankach, cechą charakterystyczną jest młody wiek drużyny (średnia 20,8 lat). Juniorzy grają w klasie regionalnej, a trampkarze i orliki - w klasie wojewódzkiej. W roku 1999 pięciu orlików otrzymało powołanie do kadry OZPN w Przemyślu, są to: Leszek Latuszek, Krzysztof Nepelski, Kamil Morawski, Mateusz Mączka i Łukasz Antonik. W kadrze OZPN są też trampkarze Łukasz Goniak, Filip Baran i Dariusz Ilnicki. Sokół jest incjatorem wielu imprez piłkarskich, najważniejsza z nich to Turniej o Puchar Kazimierza Górskiego. Bierze też udział w wielu turniejach poza Lubaczowem. Młodzi piłkarze Sokoła przebywali też kilkakrotnie w Tostedt (Niemcy), na zaproszenie klubu MTV Tostedt. Piłkarzy trenują Waldemar Pisarz i Józef Duda. Dalsza część w przygotowaniu...

MKS Pogoń-Sokół Lubaczów

Pogoń - Sokół to jednak prawda To, co miało być niemożliwe, jednak się stało. Po kolejnym spotkaniu kierownictw obu klubów, doszło do zapowiadanej już w ubiegłym roku fuzji. Od nowego sezonu w V lidze "M" zagra nowa drużyna, która przyjęła nazwę MKS "Pogoń - Sokół". Na razie połączone siły rogrywają, z mizernym skutkiem, spotkania towarzyskie. Tzw. druga drużyna występować będzie w V lidze "O". Prezesem nowego klubu został znany lubaczowski przedsiębiorca Stanisław Procajło, sprawdzony już w mieście sponsor sportu. W nowym zarządzie - poza nim - znaleźli się: Jan Krywko i Jacek Kłos z Pogoni oraz Emil Muliński i Józef Leszczyński z Sokoła. Trenerami piłkarzy zostali, na razie bez podziału na konkretne drużyny: Zenon Wójciak (Pogoń) i Waldemar Pisarz (Sokół). Nie znamy jeszcze rozstrzygnięć dotyczących drużyn młodzieżowych, których każdy klub miał po kilka. Współczujemy "kibicom" (nie obrażając prawdziwych sympatyków obu klubów), którzy w Lubaczowie mieli namiastkę Warszawy (Legia kontra Polonia), czy Łodzi (Widzew kontra ŁKS) i przy połączonych klubach głupio będzie im spierać się na pięści czy choćby spraje o to, który klub jest lepszy. Znikną szowinistyczne napisy z murów ? Oby ! Nowe władze MKS Lubaczów Podczas Walnego Zebrania Sprawozdawczo-Wyborczego w MKS Pogoń-Sokół Lubaczów, które obradowało 29 września 2001, wybrano nowego prezesa klubu. Został nim lekarz weterynarii Marek Stanisławczyk, funkcję wiceprezesa będzie pełnić nadal Jan Krywko, a sekretarza - Jacek Kłos. Zmiany w MKS Lubaczów Nowym trenerem MKS Pogoń-Sokół Lubaczów został Mirosław Sopel, były zawodnik tego klubu. Próbował on także swoich sił w Stali Rzeszów i Stali Łańcut. W wiosennej rundzie w składzie pojawią się wychowankowie: Paweł Omiotek, Roman Hakało, Łukasz Goniak. Przed drużyną teraz sparingi z zespołami z Tarnogrodu, Zamościa, Tomaszowa i Oleszyc. Dalsza część w przygotowaniu...

źródło: lubaczow.pl